(TASP = Tuesday Afternoon Science Poetry. Explanation here.)
Het is weer dinsdag, de hoogste tijd voor een nieuw gedicht. Deze heb ik gevonden via Laurens Jz. Coster, een vrijwilligersproject dat zo veel mogelijk klassieke Nederlandstalige literatuur via internet wil verspreiden. Ik ben al jaren geabonneerd op de email-lijst: elke dag een Nederlands gedicht, plus vaak een citaat en links naar taalnieuws, samengesteld door Raymond Noë. Kijk hier hoe je je kunt aanmelden.
Vlaamse gaai
Een groene pluim tussen de coniferen
krijgt plots een knik en veert verschrikt omlaag.
Dan zit een vogel fel en vinnig op de haag
en speurt het pad af langs de tuinheksperen.Geen prooi beweegt, hoe hij ook loert en spiedt.
Alleen druipt overal de trage najaarsregen.
Daar schiet hij tjekkerend de hoge beuken tegen
en scheldt zijn hoon om zoveel schijnverdriet.Want muizen zijn er, wormen, kakkerlakken.
Maar met een huilgezicht schudt elke twijg van: neen.
Hij krijst van woede uit de beukentakken.En koldert, driftig pikkend om zich heen
en zweert: ik krijg dat tuig vandaag nog wel te pakken.
Dan merkt hij plots verrast een nagel aan zijn teen.Jan H. de Groot (1901-1990)
uit: Botsing (1937)
Filed under: Nederlands, TASP
