Physics ain’t boring, after all

The following movie is made by students of Tom Kooij as part of their “profielwerkstuk” — let’s say science project. They made their own Trebuchet – a kind of huge counterweight-powered sling to throw stuff – and tested it.

I suppose that sometimes, not living in a city is quite convenient.

Filed under: Education, English, Hands-on math & science, Second-hand blogging

WASP – Dark physics poetry

After all the happy flowery spring poems of the past two TASP’s, it’s time for something else, something dark (it’s raining and cold like it’s autumn). And because I’m lazy today, I just steal this poem by Lord Byron from Cosmic Variance.

I had a dream, which was not all a dream.
The bright sun was extinguish’d, and the stars
Did wander darkling in the eternal space,
Rayless, and pathless, and the icy earth
Swung blind and blackening in the moonless air;

Morn came and went – and came, and brought no day,
And men forgot their passions in the dread
Of this their desolation; and all hearts
Were chill’d into a selfish prayer for light:
And they did live by watchfires – and the thrones,
The palaces of crowned kings – the huts,
The habitations of all things which dwell,
Were burnt for beacons; cities were consumed,
And men were gathered round their blazing homes
To look once more into each other’s face;

Happy were those who dwelt within the eye
Of the volcanos, and their mountain-torch:
A fearful hope was all the world contain’d;
Forests were set on fire – but hour by hour
They fell and faded – and the crackling trunks
Extinguish’d with a crash – and all was black.

The brows of men by the despairing light
Wore an unearthly aspect, as by fits
The flashes fell upon them; some lay down
And hid their eyes and wept; and some did rest
Their chins upon their clenched hands, and smiled;

And others hurried to and fro, and fed
Their funeral piles with fuel, and looked up
With mad disquietude on the dull sky,
The pall of a past world; and then again
With curses cast them down upon the dust,
And gnash’d their teeth and howl’d: the wild birds shriek’d,
And, terrified, did flutter on the ground,
And flap their useless wings; the wildest brutes
Came tame and tremulous; and vipers crawl’d
And twined themselves among the multitude,
Hissing, but stingless – they were slain for food.

And War, which for a moment was no more,
Did glut himself again; – a meal was bought
With blood, and each sate sullenly apart
Gorging himself in gloom: no love was left;
All earth was but one thought – and that was death,
Immediate and inglorious; and the pang
Of famine fed upon all entrails – men
Died, and their bones were tombless as their flesh;

The meagre by the meagre were devoured,
Even dogs assail’d their masters, all save one,
And he was faithful to a corpse, and kept
The birds and beasts and famish’d men at bay,
Till hunger clung them, or the dropping dead
Lured their lank jaws; himself sought out no food,
But with a piteous and perpetual moan,
And a quick desolate cry, licking the hand
Which answered not with a caress – he died.

The crowd was famish’d by degrees; but two
Of an enormous city did survive,
And they were enemies: they met beside
The dying embers of an altar-place
Where had been heap’d a mass of holy things
For an unholy usage; they raked up,
And shivering scraped with their cold skeleton hands
The feeble ashes, and their feeble breath
Blew for a little life, and made a flame
Which was a mockery; then they lifted up
Their eyes as it grew lighter, and beheld
Each other’s aspects – saw, and shriek’d, and died -
Even of their mutual hideousness they died,
Unknowing who he was upon whose brow
Famine had written Fiend. The world was void,
The populous and the powerful – was a lump,
Seasonless, herbless, treeless, manless, lifeless -
A lump of death – a chaos of hard clay.

The rivers, lakes, and ocean all stood still,
And nothing stirred within their silent depths;
Ships sailorless lay rotting on the sea,
And their masts fell down piecemeal: as they dropp’d
They slept on the abyss without a surge -
The waves were dead; the tides were in their grave,
The moon their mistress had expir’d before;
The winds were withered in the stagnant air,
And the clouds perish’d; Darkness had no need
Of aid from them – She was the Universe.

Click the link to find Sean’s physical spin to this. And commenter Pyracantha adds the following (more science!):

Byron’s poem, written in 1816, was inspired by the “Year Without a Summer” that was caused by the catastrophic 1815 eruption of Mount Tambora in Indonesia. The eruption threw so much dust into the atmosphere that the sun’s light reaching the earth was reduced. The volcano’s climate-cooling effects reached around the world and produced, directly or indirectly, famines and plagues which killed hundreds of thousands of people. It is the closest Earth has come, in recorded history, to the once-popular “nuclear winter” apocalyptic scenario proposed in the 1980’s.

Filed under: English, Second-hand blogging, TASP

TASP – blauwe wind-gefronsde sloten

Omdat het nog steeds voorjaar is, en weer dinsdag, nog een gedicht van Vasalis.

Voorjaar

Het licht vlaagt over ‘t land in stoten,
wekkend het kort en straf geflonker
der blauwe wind-gefronsde sloten;
het gras gloeit op, dooft uit, is donker.
Twee lammren naast een stijf grauw schaap
staan wit, bedrukt van jeugd in ‘t gras…
Ik had vergeten hoe het was
en dat de lente niet stil bloeien,
zacht dromen is, maar hevig groeien,
schoon en hartstochtelijk beginnen,
opspringen uit een diepe slaap,
wegdansen zonder te bezinnen.

M. Vasalis, uit Parken en woestijnen

Filed under: Nederlands, TASP

Muis krijgt $taart

“Het geld groeit me niet op de rug!” Deze uitroep zou in de toekomst wel eens een nieuwe reactie kunnen uitlokken: dat is te verhelpen.

Nadat enige jaren geleden een fluorescerende muis en een met een menselijk oor op zijn rug voor veel verbazing en ophef zorgden, laat een gemanipuleerde soortgenoot nu mogelijk een lang gekoesterde wens uitkomen. Een onderzoeksgroep in Las Vegas heeft muizen zo gemanipuleerd dat er dollarbiljetten aan hun staart groeien. Claas Sinter, hoofd van de afdeling bio-engineering van de Las Vegas University, haast zich echter te waarschuwen voor te hoog gespannen verwachtingen: “Het is een grote stap, zeker, maar verder onderzoek is vereist om de techniek te perfectioneren. Voorlopig zijn er nog geen menselijke vrijwilligers nodig om op te oefenen.”

De details van het onderzoek, dat deze week in Science wordt beschreven, zijn niet allemaal bekend. Wel is duidelijk dat er gebruik wordt gemaakt van stamcellen van de muizen, gewonnen uit navelstrengbloed, die worden behandeld met een speciaal voor dit doel ontwikkeld virus. Het DNA van het virus bevat alle informatie over een dollarbiljet, zoals de chemische samenstelling van het papier en de inkt, en ook het patroon van de bedrukking.

De geïnfecteerde stamcellen worden ingespoten in de staart van de muizen. Na een incubatietijd van enkele dagen begint die groen te verkleuren en verschijnt de rand van een bankbiljet. “Als je niet goed kijkt, lijkt het een kwestie van afrollen, als van een rolgordijn,” aldus Sinter, “maar in wezen is het proces vergelijkbaar met het groeien van haren uit de huid. De vezels van het papier groeien uit een soort haarzakjes die netjes op één lijn naast elkaar zitten. Het is eigenlijk een heel natuurlijk proces. De muizen hebben er ook nauwelijks last van. Het is wat ongemakkelijk als het biljet bijna klaar is, omdat ze dan zo’n lange flap aan hun staart hebben hangen. Maar die valt er na verloop van tijd vanzelf vanaf.”

Dollarbiljetten zijn relatief eenvoudig na te maken omdat ze weinig speciale ‘echtheidskenmerken’ kennen. Eurobiljetten, en ook de oude Nederlandse guldenbiljetten, zijn behalve van meerdere kleuren inkt ook voorzien van watermerken, in het papier meegeweven metaaldraden en zelfs hologrammen. Sinter beaamt dat zijn techniek dit soort hindernissen niet kan nemen. “We zijn begonnen met Monopolygeld, omdat dat het eenvoudigst is. De overstap naar Amerikaanse dollars was toen relatief eenvoudig. Natuurlijk vormen Euro’s een technische uitdaging, maar wetenschappelijk gezien is het niet zo interessant. En met dollars kan je overal terecht.”

Of dat zo blijft, is echter de vraag. Economen waarschuwen voor grote gevolgen op de internationale valutamarkten, en daarmee de wereldeconomie. “Zodra dit nieuws tot de markten doordringt, wordt de dollar waardeloos,” zegt financieel econoom Dago Dukkers, “zelfs als er in de praktijk nauwelijks muizendollars geproduceerd zouden worden.” [zie ook het interview met Alan Greenspan in het economiekatern]

De muizen-dollars die tot nu toe geproduceerd zijn, zijn nog goed te onderscheiden van echt. Sinter en zijn team verwachten nog enkele maanden nodig te hebben om de snorharen en muizenoren van het portret van George Washington te verwijderen.

Filed under: Nederlands, Sillyness

More stats-stuff

So this is what happened to my stats yesterday:

(It’s tiny, I know, but he main thing is the relative heights of the peaks.)

Why?, I wonder. Is it the Ten cubed post? Or the How to conduct an interview post? Or could it possibly be my personal favourite, the Finite simple group, again post although that was actually written the day before?

Filed under: English, Qulogistics

Ten cubed

Filed under: English, Qulogistics

How to conduct an interview

This list of tips and hints for qualitative research is worth checking out, if you’re going to do (group) interviews. However, I found this one to be only partially true:

Listen well and react quickly – you should never feel when you listen to your tapes – oh how I wish I had probed this a little more.

Because on the other hand, you don’t want to feel the urge to shout at yourself: oh shut up, they were almost saying something really interesting and now you’re interrupting them again!, either. (Not that I ever feel that way when listening to my tapes, of course…)

(Via Communigations)

Filed under: English, Research, Second-hand blogging

Finite simple group, again

Because that song makes me laugh. And, of course, because I need to remind myself how to include a YouTube video into my blog.

(First mentioned here)

Filed under: English, Math, Music, Sillyness

TASP – Appelbloesem

Het is lente, ik heb al kleine eendjes, meerkoetjes, waterhoentjes en zwaantjes gezien, en natuurlijk mooi bloesemende bomen. Daarom (en omdat het gisteren werd opgestuurd door Laurens Jz Coster) dit gedicht van Vasalis. Over bloeien en vrucht dragen.

Appelboompjes

Op een recht zwart kousenbeen,
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,

staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhooggestegen,
vlinderhoofden wijd omgeven
door hun aller-eerste dromen.

Met hun smalle voet in 't gras,
ingetogener en lomer
staan zij later in de zomer
na te peinzen hoe het was.

Voller wordend met de dagen,
vastgegroeid in 't ogenblik,
bestemd, mijn zustertjes, – als ik -
te wort'len, rijpen en vrucht te dragen.

M. Vasalis (1909-1998)
uit: De vogel Phoenix (1947)

Filed under: Nederlands, TASP

Teaching Carnival

The ninth Teaching Carnival is up at Adventures in Ethics and Science. Lots to read about teaching, testing, grading, procrastinating blogging, and so on.

Filed under: Education, English, Second-hand blogging