Uit de Wikipedia leer ik dat de meeste fuchsia’s hybriden zijn die geen zaad voortbrengen. Wil je meer plantjes, dan zal je dus moeten stekken. Zo’n gedoe als het klonen van het gemiddelde beest is, zo gemakkelijk is het bij een plant. Stukkie blad of tak eraf, in een glaasje water, dan in een potje aarde en klaar. (Ofzo.)
Hoe dan ook, Annie MG Schmidt schreef er een liedje over, volgens mijn informatie omdat ze een weddenschap had lopen dat ze een lied kon schrijven met de woorden “fuck, fuck” erin dat op tv zou worden uitgezonden (hele toer eind jaren ’60, BNN bestond nog niet).
Wil u een stekkie
Wil u een stekkie, een stekkie, een stekkie
Wil u een stekkie van de fuchsia
Heb u een plekkie, een plekkie, een plekkie,
Heb u een plekkie voor de fuchsia
Het is een makkelijke plant
Hij eet als ‘t ware uit de hand
Een beetje mest, een beetje zon
Hij doet het best op ‘t balkon
Ik geef een stekkie, een stekkie, een stekkie
En als ik ‘s avonds op visite ga
Dan breng ik overal geluk
Ik geef een stekkie van de fuch
Ik geef een stekkie van de fuchsia
Van de fuch, fuch, fuchsia
Iedereen in de stad
Heeft al een stekkie van de fuchsia gehad
Meneer De Wacht, op nummer acht
Heeft al drieentwintig stekkies grootgebracht
refr.
Geen huis in de straat
Waar niet een fuchsia te bloeien staat
Juffrouw Beth uit de flat
Heeft een rose fuchsia op haar toilet
refr.
(tekst: Annie MG Schmidt, muziek: Harrie Bannink)
NB: het is natuurlijk wel belangrijk dat je niet foeksia zegt, ook al is dat misschien officieel beter of sjieker. Want wat is er nou leuk aan een “foek, foek, foeksia“?
Filed under: Annie MG Schmidt, Music, Nature, Nederlands, TASP