TASP – niet drijvend, niet zinkend

Op de valreep van deze dinsdag nog een gedicht, van Rutger (jonge sla) Kopland, uit de bundel Alles op de fiets (1969).

Intussen

zoog een knop zich vol
water uit haar glas. Roos
dat was wat ze worden wilde
van water, roos, rood.

zwommen goudvissen in hun
kom, even zwaar als water,
niet drijvend, niet zinkend,
maar zwevend.

zag je de zon in het water,
ging op, ging onder, het kon
van alles wel zijn, rood,
goud, warm en koud.

was veel overbodig geworden,
was veel al tranen, zweet,
zout water.

Rutger Kopland

Ik heb een herdruk van Alles op de fiets, uit de literaire reek voor scholieren Grote Lijsters. In die reeks werden (worden?) elk jaar 5 min of meer klassieke Nederlandse romans en een dichtbundel uitgegeven, en met korting op middelbare scholen verkocht. Vijfentwintig gulden voor de hele reeks, een koopje. Toevallig was een van de romans van dat jaar De Avonden van onze net overleden Volksschrijver Gerard Reve. Dat moet wel een teken zijn dat ik er iets uit moet citeren. ’t Is weliswaar (strikt genomen) geen poëzie, maar wat zou dat. En deze passage heeft wel een natuurkundig tintje.

‘Heb je nog nieuwe, grootse uitvindingen gedaan?’ Walter zweeg. ‘Weet je nog wel, dat je bij Vos, in de zesde klas, tegen me zei, dat je een magneet in je kamer kon maken, zo sterk, dat de portieren van de auto’s die langs kwamen zouden openspringen? Weet je, dat ik dat heb geloofd, toen?’ ‘Dat was ook zo,’ zei Walter.

Gerard Reve, De Avonden, p.61

Advertisements

Eén reactie

  1. I am always intrigued and thrilled by the passion of Bloggers. WordPress never ceases to amaze me as I constantly bump into new blogs which really takes me by surprise for sheer energy and passion in maintaining a Blog. Good work and nice blog, I really enjoyed visiitng your place.

Reacties zijn gesloten.