TASP – Appelbloesem

Het is lente, ik heb al kleine eendjes, meerkoetjes, waterhoentjes en zwaantjes gezien, en natuurlijk mooi bloesemende bomen. Daarom (en omdat het gisteren werd opgestuurd door Laurens Jz Coster) dit gedicht van Vasalis. Over bloeien en vrucht dragen.

Appelboompjes

Op een recht zwart kousenbeen,
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,

staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhooggestegen,
vlinderhoofden wijd omgeven
door hun aller-eerste dromen.

Met hun smalle voet in 't gras,
ingetogener en lomer
staan zij later in de zomer
na te peinzen hoe het was.

Voller wordend met de dagen,
vastgegroeid in 't ogenblik,
bestemd, mijn zustertjes, – als ik –
te wort'len, rijpen en vrucht te dragen.

M. Vasalis (1909-1998)
uit: De vogel Phoenix (1947)

Advertisements