Dag Beernd

Maandag hebben we, met veel familie, veel vrienden, veel muziek, en veel tranen, Beernd begraven.

Beernd
Beernd Sjef Noordkamp, 12 maart 1976 – 13 juni 2006.

Ik weet niet waar ik moet beginnen met hem te beschrijven.

Aan de muur boven mijn bureau hangt een poster die hij voor me meebracht uit Toscane. “Voor Florine in de Domstad een poster van de Dom in de Florine-stad.” Hij vond ‘natuurkundedidactiek’ klinken als iets dat van de trap valt. Hij vergeleek popmuziek, het soort dat ze in kledingwinkels draaien, met het geluid van draaiende wasmachines, eventueel gevuld met spijkers.

Beernd was mijn werkcollege-maatje, met wie ik tijdens ons eerste werkcollege in het nieuwe Minnaertgebouw, tussen de quantummechanica-sommetjes door, een quasi-Tirools liedje van Brigitte Kaandorp zong. “Ob er aber über Oberammergau, oder ob er über Unterammergau, oder ob er überhaupt nicht kommt, ist nicht gewiss.”

Beernd was de verpersoonlijking van onze geliefde (en al twee maal opgeheven) Universiteit Vrij van Nut. Altijd in voor een fundamentele discussie – waarin ook zeker gelachen kon worden. Hij sloeg geen enkele cursus over, had altijd een goede vraag paraat en verzon de slagzin “Met Hero Fruit voor Vlees… met wie spreek ik?”

Beernd zette het Blog Vrij van Nut op, dat we samen volschreven, hielp me later met Qulog en was mijn trouwste lezer. Hij was nooit te beroerd om de helpdesk uit te hangen en hij schreef de grappigste mailtjes die er bestaan.

Beernd was een fenomeen, een grote vriend, en ik mis hem.

Advertisements

  1. Anne-Claire

    lieve Florine,
    Ook al moet het vreselijk moeilijk zijn je gevoelens (voor het verlies van Beernd) in woorden te vatten, je IM raakt mij zeer. Ik denk aan je!
    liefs, AC

  2. Wilfred

    Beernd was ook een van de zachtaardigste personen die ik kende. Hij was buitengewoon intelligent, maar zijn vriendelijkheid was waarom hij zoveel vrienden had.
    Hij vond Limburgs ook een veel mooiere taal dan Hollands.
    We missen hem allemaal heel erg.

  3. Merel Roze weet het ook, en schreef er over.

  4. Niels

    Verschrikkelijk was het om moeten te horen dat Beernd overleden is. Doordat ik niet op de begrafenis kon zijn, heb ik zelfs geen afscheid kunnen nemen van iemand die mijn studietijd zeer verrijkt heeft met grappige, mooie, spannende, uitdagende momenten en discussies. “De Hero fruit voor vlees-slagzin” heeft hij nooit gewonnen. Waarschijnlijk omdat hij niet de persoon was die iets in zou sturen om er een prijs mee te winnen. Hij was tevreden als hij het Idee had. Beernd was, samen met jou, Florine, altijd de eerste persoon die bij mij opkwam als ik aan de UVvN dacht. Beernd was een Persoon. Hij was volledig zichzelf, zeer uitgesproken en toch zeer genuanceerd. Altijd had hij een luisterend oor voor andere mensen; zowel in een discussie over een fundamentele kwestie als wanneer het gesprek over meer persoonlijke zaken ging. Wat Beernd zei was altijd de moeite van het luisteren waard, maar de inhoud werd altijd opgefleurd met een vrolijke noot, een zelfrelativerend grapje. Beernd hunkerde naar kennis, naar waarheid. Hij had een enorme algemene ontwikkeling, maar stond zeldzaam sceptisch tegenover de mogelijkheid om ooit echte kennis te verwerven. Hij schoot tegen beter weten in op de sterren en kwam nog ver ook. Hij was iemand die ondanks enorm veel tegenslagen in zijn leven altijd probeerde te Leven. Hij zal dan ook in mijn gedachten blijven voorleven. Ik zal je missen Beernd!

  5. Mooi gesproken, Niels.

  6. Annemieke en Fieneke

    Mooi stukje Florine; Beernd is er heel erg in te herkennen.

    Veel sterkte. Wij missen hem ook.

    twee nichtjes van Beernd

  7. Joep

    Beernd was een filosoof, een zanger, mijn neef, een slimme slimmerik, ongekend eerlijk en net zo bescheiden, trots, gevat, adrem, gezellig, een Limburgse taalpurist en mijn vriend. Iedereen huilt en Beernd is er niet meer. Wat was je toch unne goeie keehl. Ik huil.

  8. Pingback: Een jaar geleden « Qulog 2.0

Reacties zijn gesloten.