TASP – zanghormonen

Onderwerp van de wetenschappelijke poëzie van deze week is de hormonale beïnvloeding van zangstemmen. Vroeger, tot in de 18de eeuw, werden veelbelovende zingende jongetjes soms gecastreerd zodat ze de baard niet in de keel kregen en hun stem hoog bleef. Weinig mannelijke hormonen: geen lage stem. Castraten werden (als hun stem mooi bleef, daar was toch geen garantie voor) soms heel beroemd en geliefd, ze zongen niet alleen hoog maar (doordat ze erg groot werden: grote klankkast) ook erg hard. Zie bijvoorbeeld de film Farinelli of het boek de Virtuoos van Margriet de Moor.

In het gedicht van deze week, opgestuurd door lezer Fred Popp (dank!), wordt gelukkig niemand gecastreerd, en ik denk dat de verandering van zangstem niet permanent is.

Een jong chemicus te Assen
die wou zijn verloofde verrassen.
Hij stuurde een flacon
hydroandrosteron.
Nu zingt zij voortaan bij de bassen.

Wie de schrijver van dit versje is, weet ik niet, en googelen heeft niet veel opgeleverd. Het woord “hydroandrosteron” lijkt Duits te zijn, maar wat een Nederlandse vertaling is heb ik ook niet kunnen achterhalen. Is er een dokter of biochemicus in de zaal?

Advertisements

  1. Machiel

    Hydroandrosteron lijkt een oude naam voor androsteron, een steroïde, sterk verwant aan testosteron. Als je hydroandrosteron opzoekt, dan vind je twee Duitse publicaties uit de WOII, waarin het woord voorkomt. Opvallend: één van die publicaties komt uit het zoologisch lab van de Universiteit Utrecht.

  2. Die artikelen vond ik ook, maar dat laatste was me niet opgevallen. Misschien is het inderdaad gewoon een ouderwets woord, hier gekozen om in het metrum te passen?

    Als je op hydrotestosteron googlet vind je van alles over fitness, bodybuilding, doping en aanverwante zaken… en androsteron levert meer medische hits (en een opgave uit het havo-eindeaxamen biologie!)

Reacties zijn gesloten.